ಆರಡಿ ಮಾನವ ಮತ್ತು ಅಳಿಯದ ಅಹಂಕಾರ

 

ಆರಡಿ ಮಾನವ ಮತ್ತು ಅಳಿಯದ ಅಹಂಕಾರ

ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪ ಮಾನವ

ಅನಂತವಾದ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅಗಾಧತೆಯ ಮುಂದೆ ಮರ್ತ್ಯನ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕ್ಷಣಿಕವಾದ ನೀರ್ಗುಳ್ಳೆಯಂತೆ. ಸರಿಸುಮಾರು ಆರಡಿ ಎತ್ತರ ಮತ್ತು ಒಂದೂವರೆ ಅಡಿ ಅಗಲದ ಈ ಪುಟ್ಟ ಕಾಯದ ನರಪ್ರಾಣಿಯು ತಾನೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿಯೆಂದು ಮೆರೆಯುವುದು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸುವ ವಿಸ್ಮಯವಾಗಿದೆ. ನಾವು ವಾಸಿಸುವ ಈ ವಸುಂಧರೆಯ ವ್ಯಾಸವು ಸುಮಾರು 12,756 ಕಿಲೋಮೀಟರ್‌ಗಳಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಒಟ್ಟು ವಿಸ್ತೀರ್ಣವು 510,10,00,000 (ಐನೂರ ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ) ಚದರ ಕಿಲೋಮೀಟರ್‌ಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಮೂಲಗಳು ಸಾರುತ್ತವೆ. ಈ ಬೃಹತ್ ಭೂಮಿಯೇ ಸೌರಮಂಡಲದ ಇತರ ಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅತ್ಯಲ್ಪವಾಗಿ ಕಾಣುವಾಗ, ಇನ್ನು ಕೋಟ್ಯಂತರ ನಕ್ಷತ್ರ ಪುಂಜಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಈ ವಿಶ್ವಾಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ಗಾತ್ರವೆಷ್ಟು? ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಅಹಂಭಾವವು ಎಷ್ಟು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾದುದೆಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿನಯದ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ದರ್ಪದಿಂದ ನಡೆಯಬೇಡಿ ಎಂದು ದೈವವಾಣಿಯು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಎಷ್ಟು ಆಸ್ಫೋಟಿಸಿದರೂ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೀಳಲಾರ ಅಥವಾ ಪರ್ವತಗಳ ತುದಿಗೇರಲಾರ. ಈ ಭೌತಿಕ ಸತ್ಯವು ಮಾನವನನ್ನು 'ಜಗತ್ತಿನ ಯಜಮಾನ' ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ 'ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಅತಿಥಿ'ಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಬೃಹತ್ ಜಗತ್ತು ನಮಗೆ ಶಾಶ್ವತ ನೆಲೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅದೊಂದು ದೈವಿಕ ವಿನ್ಯಾಸದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಧಾಮ.

ಭೂಮಿ: ಒಂದು ತೊಟ್ಟಿಲು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ವಿಳಾಸ

ಈ ಭೂಮಿಯು ಮನುಷ್ಯನ ಶಾಶ್ವತ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅದೊಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ವಸತಿ ಮತ್ತು ಸುಸಜ್ಜಿತವಾದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಧಾಮವಾಗಿದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಈ ಕ್ಷಿತಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ಹಾಸಿಗೆಯಂತೆ ಸೌಕರ್ಯದಾಯಕವಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಗಮವಾದ ಪಥಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಸ್ಥಿರತೆಗಾಗಿ ಮೊಳೆಗಳಂತೆ ನೆಟ್ಟು, ಆಕಾಶದಿಂದ ಜೀವನದಾಯಕವಾದ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸಿ, ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಸಸ್ಯವರ್ಗಗಳನ್ನು ಜೋಡಿ ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಹಸಿರಾಗಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಜಾನುವಾರುಗಳಿಗೆ ಉದರಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿರುವ ಈ ಭೂಮಿಯು ಕೇವಲ ಜೀವಂತರಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಮೃತರನ್ನೂ ತನ್ನ ಒಡಲಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ವಿಶಾಲ ತೊಟ್ಟಿಲಾಗಿದೆ. ಪವಿತ್ರ ವಾಣಿಯಂತೆ: ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಉದಯ, ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮರಳುವಿಕೆ, ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನಿಂದಲೇ ಪುನರುತ್ಥಾನ. ಮನುಷ್ಯನು ತಾನು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ನೆಲವೇ ಒಂದು ದಿನ ತನ್ನನ್ನು ನುಂಗಿ ಹಾಕುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅನಿವಾರ್ಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮರೆತು ಗರ್ವದಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿರುವುದು ಮನುಕುಲದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸತ್ಯಗಳು ಕಣ್ಣೆದುರಿಗಿದ್ದರೂ, ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳು ಅಹಂಕಾರದ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ಅಳಿಯದ ಅರಮನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದವರ ಕಥೆಗಳಿಂದ ರಕ್ತಸಿಕ್ತವಾಗಿವೆ.

ಇತಿಹಾಸದ ಕ್ರೂರ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಾದ ಮಹಲುಗಳು

ಇತಿಹಾಸದ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ತಾವೇ ದೈವವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡವರ ಅಟ್ಟಹಾಸವು ಅಡಗಿಹೋಗಿದೆ. ತಮ್ಮ ಅಧಿಪತ್ಯವು ಅಮರವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಕೊರೆದು ಕಲಾತ್ಮಕ ಗೃಹಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದವರು, ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೋಟೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಭದ್ರತೆಯ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕಾಲದ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಧೂಳಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಮುಗ್ಧರ ರಕ್ತದ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಕಟ್ಟಿದ ಅರಸರಿಗೆ ಕೊನೆಗೆ ಅಂತಿಮ ವಿಳಾಸವಾಗಿ ದಕ್ಕಿದ್ದು ಕೇವล ಆರಡಿ ಉದ್ದ ಮತ್ತು ಎರಡಡಿ ಅಗಲದ ಒಂದು ಸಂಕುಚಿತ ಗೋರಿ ಮಾತ್ರ. ಅನ್ಯಾಯದ ಮೂಲಕ ಮೆರೆದ ಆ ನಾಯಕರ ದೇಹಗಳು ಇಂದು ಗುರುತಿಲ್ಲದಂತೆ ಮರೆಯಾಗಿವೆ; ಕೆಲವರು ಚಿತೆಯ ಮೇಲೆ ಭಸ್ಮವಾದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಸಾಗರದ ಮೀನುಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾದರು. ಅಸ್ಥಿರವಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೋಟೆಗಳಿಗಿಂತ ಈ ಅನಿವಾರ್ಯ ಮುಖಾಮುಖಿಯೇ ಸತ್ಯವಾದುದು. ತಾವು ಮಾಡಿದ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಕೇಳುವವರೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಬದುಕಿದ ಈ ಅಹಂಕಾರಿಗಳು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಮೌನವಾದ ವೀಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ನ್ಯಾಯದ ಹೊಡೆತವನ್ನು ಊಹಿಸಲೂ ವಿಫಲರಾದರು. ಈ ಅಧರ್ಮಗಳಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಶಿಕ್ಷೆ ದೊರೆಯದಿರುವುದು ದೈವಿಕ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅದೊಂದು ಪರೀಕ್ಷಾ ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ.

ಈ ಲೋಕವೊಂದು ಪರೀಕ್ಷಾ ಮಂದಿರ

ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಾಯಗಾರರಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ದಂಡನೆ ಲಭಿಸದಿರುವುದು ದೈವಿಕ ಯೋಜನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಈ ಲೋಕವು ಒಂದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಪರೀಕ್ಷಾ ಮಂದಿರವಾಗಿದ್ದು, ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಪರಾಧಕ್ಕೂ ತಕ್ಷಣವೇ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಿದರೆ ಅದು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೇ ವಿಫಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು "ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡುವವನು" ಆಗಿದ್ದರೂ, ಆತನು ಅಧರ್ಮಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಕಾಲಾವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. ಈ ದೈವಿಕ ಸಮಾಧಾನವು ಅಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಪರವಾನಗಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನ್ಯಾಯದ ದಿನದಂದು ಮಂಡಿಸಲು ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸುವ ಕಾಲವಾಗಿದೆ. ಇತಿಹಾಸದ ಕ್ರೂರ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಮನುಷ್ಯನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಭ್ರಮೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಫಲಿತಾಂಶದ ದಿನವು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ಈ ಪರೀಕ್ಷಾ ಮಂದಿರವೇ ಧೂಳೀಪಟವಾಗುವ ಕಾಲವೊಂದು ಬರಲಿದೆ.

ಮಹಾ ತೀರ್ಪಿನ ಭೀಕರ ದೃಶ್ಯ

ಮಹಾ ನ್ಯಾಯದ ದಿನವು ಅಹಂಕಾರಿಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾದ ಕ್ಷಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಂದು ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಸಕಲ ಮಾನವಕುಲವು ಅದ್ವಿತೀಯನಾದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಮುಂದೆ ನಿಸ್ಸಹಾಯಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಿದೆ. ಅಂದು ಅಪರಾಧಿಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಭಯದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತವೆ, ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಶೂನ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವರು ತಲೆ ಎತ್ತಿ ದಿಕ್ಕಾಪಾಲಾಗಿ ಓಡುತ್ತಾರೆ. ಪರ್ವತಗಳನ್ನೇ ನಡುಗಿಸಬಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಬಲ್ಲ ಅವರ ಕುತಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯು ಅಂದು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಮುಂದೆ ಅತ್ಯಲ್ಪವಾಗಲಿದೆ. ಅಂದು ಅನ್ಯಾಯಗಾರರು ಕಬ್ಬಿಣದ ಭಾರೀ ಸಂಕಲೆಗಳಿಂದ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಡಾಂಬರಿನಂತಹ ಕಪ್ಪು ದ್ರವದ (Asphalt) ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮುಖಗಳು ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅಂದು ಅವರು "ನಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲಾವಕಾಶ ನೀಡು, ನಾವು ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತೇವೆ" ಎಂದು ಗೋಳಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಉತ್ತರವು ಅತಿ ಕಠೋರವಾಗಿರಲಿದೆ: "ನಮಗೆ ಅಳಿವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಈ ಹಿಂದೆ ಶಪಥ ಮಾಡಿದವರು ನೀವಲ್ಲವೇ?" ಅಂದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅವರವರ ಕರ್ಮಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣ ನ್ಯಾಯವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಉಪಸಂಹಾರ: ಅಹಂಕಾರದ ಅಂತ್ಯ ಮತ್ತು ಎಚ್ಚರಿಕೆ

ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಆರಡಿ ಕಾಯದ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಕ್ಷಣಿಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾಗಿದೆ. ಮನುಷ್ಯನ ನಿಜವಾದ ಆಸ್ತಿಯೆಂದರೆ ಅವನ ಸತ್ಕರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಅವನು ತೋರಿದ ವಿನಯಶೀಲ ನಡವಳಿಕೆ ಮಾತ್ರ. ಇಂದು ನಾವು ದರ್ಪದಿಂದ ಮೆರೆಸುತ್ತಿರುವ ಈ ದೇಹವು ನಾಳೆ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾಲಾಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವು ಸದಾ ಜಾಗೃತವಾಗಿರಲಿ. ಆ ಅನಂತವಾದ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾದ ನ್ಯಾಯದ ದಿನದ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಯೂರಿ ನಿಲ್ಲುವ ಮೊದಲು, ನಮ್ಮ ಆರಡಿ ದೇಹವನ್ನು ನಾವೇ ಒಮ್ಮೆ ಅವಲೋಕಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ನಮಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಆ "ಆರಡಿ ಹಳ್ಳ"ವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಮುಂದೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅತಿ ಅಲ್ಪರೆಂಬ ವಿನಯವೊಂದೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಂತಿಮ ವಿಜಯದತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬಲ್ಲದು. ಅಹಂಕಾರದ ಅಂತ್ಯವು ಸಾವಿನಲ್ಲಿದೆ, ಆದರೆ ಆತ್ಮದ ಉನ್ನತಿಯು ವಿನಯದಲ್ಲಿದೆ.

================